Zuid-Afrika Informatie Zoeken

Blanke boeren van Zuid-Afrika emigreren naar de buurlanden

infozuidafrika be/nl = informatie uit Zuid-Afrika. landbouw in Zuid-Afrika : met besproeiingssystemen zoals hier kan in droge gebieden zoals de Vrijstaat mais geteeld worden (foto Agri SA)De landbouwsector van Zuid-Afrika is de uitzondering van Afrika. Dankzij het doorzicht, de ervaring, de langetermijnplanning en de inzet en volharding van (blanke) boeren wordt Zuid-Afrika niet geteisterd door hongersnood zoals die elders in Afrika wel regelmatig voorkomt. Het groentenassortiment van een Zuid-Afrikaanse supermarkt is inderdaad veel ruimer dan dat van bv. een Delhaize of Albert Heyn. En het zijn heus niet alleen de goedkope (zwarte en kleurling-) arbeidskrachten die voor het succesverhaal zorgen, want de hardste werker op een plaas (= een grote Zuid-Afrikaanse boerderij) is nog altijd "die boer". Het is overigens ook een mythe dat blanke boeren de beste landbouwgrond hebben: de meeste boerenbedrijven bevinden zich in de Vrijstaat, een provincie die niet aan de zee grenst en die bekend staat voor haar verschroeiend klimaat en uiterst beperkte regenval.

De meeste Zuid-Afrikaanse boeren zijn al een tijdje niet gelukkig met de recente ontwikkelingen in hun land: ze hebben de politieke en maatschappelijke evolutie sedert 1994 aanvaard, ook al hebben ze het er moeilijk mee dat de macht van de Afrikaners gebroken is. Met Afrikaner bedoelen we: een blanke, diepgelovige, Afrikaanstalige Zuid-Afrikaan die zich een afstammeling van Jan Van Riebeeck en/of van de Voortrekkers vindt. De boeren hebben er geen probleem mee dat het van een blanke naar een zwarte regering gegaan is, maar ze aanvaarden moelijk dat het politiek systeem gewijzigd is van een niet-omkoopbare blanke minderheidsregering naar een corrupte, zwarte meerderheidsregering. De grootste oppositiepartij, de Democratic Alliance van voormalig anti-apartheidsstrijdster Helen Zille, heeft een corruptie- en verspillingsinventaris op haar website staan: "the Wasteful Expenditure Monitor". De teller staat vandaag op 1.187.816.305 Zuid-Afrikaanse Rand, aan de wisselkoers van vandaag zo'n 125.433.401 Euro. Eén constante bij de verspilling: de aankoop van superluxewagens (genre Audi Q7, Mercedes S500 en Range Rover) voor politici en functionarissen op elk machtsniveau. Wat ook op het moraal van de blanke boeren werkt, zijn de vele "plaasmoorde" die niet opgelost geraken omdat de Zuid-Afrikaanse politie niet of veel te laat reageert. "Plaasmoorde" zijn roofovervallen op boerderijen, vaak met fatale afloop. Het zijn trouwens vooral boerensyndicaten of buurtcomités die een wegblokkade opwerpen en zo daders kunnen oppakken.

In heel wat landen van Afrika beseft men dat de zwarte Zuid-Afrikaanse regering niet echt vriendelijk is tegenover de blanke boeren: zo is er een nieuw wetsvoorstel dat blanke boeren wil belasten op het water dat ze uit dammen halen, ook als zij die dammen zelf hebben aangelegd. De twee belangrijkste boerenorganisaties van Zuid-Afrika, Agri Suid-Afrika en TLU (Transvaalse Landbou Unie) protesteren ook tegen de voorgenomen verhoging van de verkeersbelasting voor bakkies, de 4x4 voertuigen met open laadbak waar bijna elke boer mee rijdt. Die bakkies hebben vaak een zware motor en de regering wil die nu zwaarder belasten dan een gewone personenauto. Kortom, de verhouding tussen de boeren en de regering is in Zuid-Afrika danig verstoord. Tijdens de periode van 1990 tot 2010 hebben ongeveer 1 miljoen Blanken Zuid-Afrika verlaten om zich als South African expats elders een nieuw leven te beginnen: de meesten in Australië, Nieuw-Zeeland, Engeland of Nederland. Uiteraard waren dat niet allemaal boeren - integendeel zelfs: de meeste blanke expats zijn universitairen die hun werk waren kwijtgeraakt door Affirmative Action (Regstellende Aksie). De Zuid-Afrikaanse boeren die Zuid-Afrika de rug toegekeerd hebben zijn niet zo ver getrokken als de andere Blanken: ze werden namelijk in veel andere (zwarte) landen van Afrika wél aanvaard. Volgens Agri SA zijn er in Mozambique en Botswana (twee buurlanden van Zuid-Afrika) en in Malawî en Zambia (twee andere landen van de regio) in totaal meer dan duizend blanke Afrikaner boeren die er een nieuw landbouwbedrijf opgericht hebben. In ruil voor hun investering krijgen ze van de regering van hun nieuw vaderland de grond aangeboden. Agri SA bemiddelt bij het opstarten van die landbouwbedrijven en regelt o.a. de contracten. Vorige week heeft Agri SA bekendgemaakt dat buurland Namibië zich als 22ste land zich bij de landbouworganisatie heeft aangeboden om blanke Zuid-Afrikaanse boeren naar Namibië te halen. Volgens Theo de Jager, ondervoorzitter van Agri SA, wil de regering van Namibië dat "die Boere" de oevers van de Oranjerivier en de Kunene-rivier vruchtbaarder maken door irrigatie- en besproeiingsprojecten. Agri SA is ook al in onderhandeling met vijf andere landen om de Zuid-Afrikaanse landbouwkennis te exporteren. "Met de regeringen van Gabon en de Democratische Republiek Congo zijn de onderhandelingen afgerond en kan aan de contracten begonnen worden", aldus de Jager van Agri SA, "en met Uganda, Angola en Libië zijn de eerste gesprekken begonnen".

infozuidafrika.be - infozuidafrika.nl - 26 september 2010